En nu een slimme reaktie. Toen ik klein was speelde ik vaak toneel met mijzelf, ik verbeelde mij dan dat ik dood was. Waarom, men wordt zo vaak geconfronteerd met de dood, ook als men klein is, dat men er zich graag een voorstelling van wil maken, en wie kan het zich beter voorstellen dan diegene die het zelf ondergaat, vandaar dus mijn toneelvoorstellingetje. men wordt slap, de spieren ontspannen zich en men komt in een rusttoestand, men relaxt compleet want alle andere impulsen die op je afkomen gaat men als overbodig beschouwen omdat die van geen tel meer zijn, in feite is het een in absurdo veronderstellen dat men geboren wordt, daarom is het ook zo rustgevend, men voelt zichzelf in een cocon die alle buitenkomende impulsen als overbodig beschouwen, zoals een kind dat geboren wordt en alle impulsen die op zich afkomen als nieuw en tegelijk onbestaande beschouwd. Eet maar eens nic nacjes tesamen met een appelsien en je zult de babyvoeding weer ervaren als iets nieuws alhoewel men het tegelijk al meegemaakt heeft, dat is het voordeel van kind zijn, ik zou het neo-impulsen willen noemen in vergelijking met een volwassene die opnieuw-impulsen ervaart, behalve als men het natuurlijk naspeelt, hoe diep zitten onze gevoelens. Leo was de levensgenieter van de twee gaston Bergmans en Leo Martin, de golfspeler, maar liet tegelijkertijd de impulsen van het optreden op hem afkomen alsof ze nieuw en onervaren waren, een echte artiest en jazzliefhebber vind ik.
Mijn broer Luc den ingenieur zegt dat mijn uitleg nogal verward is, ik concludeer daaruit nogal asociaal. Maar ik ben best sociaal, zo heb ik zondag nog met de flikken in gent geklapt die in hun combi een kaartje aan het leggen waren op hun plastieken schild nota bene. Ik toonde hen mijn t shirt die ik gekocht had op het congres van het vlaams belang waar ik zonder partijkaart zo maar binnen mocht en zei hen alle vooruit, waarop ze me zegden dat de Vooruit ergens anders lag, hah ha . Ik wil alles meegemaakt hebben en de flikken zijn ook sociaal. Ik zou ook meegekaart hebben maar ze hadden al een vierde man of vrouw. Ze stelden mij voor om met de motor van de flikken mee te rijden maar daar paste ik voor omdat mijn broer in de cinema zat, ik ben best gaga maar zo gaga niet dat ik met de flikken meerijd al maak ik dan ook verkeerslichten, van die mobieltjes. Ik wil maar zeggen, de heer fotograaf breekt ook in voor zijn foto's, je kunt dan zeggen , hebben die foto's dan een waarde ? ja dus, want het is amusement en daar mogen ze best ook een prijs op plakken zeg ik dan als boekhouder. Mijn overgrootvader was duivensjapper (duivenmelker zoals ze in Brabant zeggen) en amuseerde zich daarmee, wel daar wordt ook op gegokt, kost dat dan geen geld misschien ? Moesten ze mij een frank vragen per keer dat ik deze website bezoek zou ik dat met graagte doen. Veel dank
Patrick den geflipten of nog beter den paranormalen dat vind ik nog beter, nen glazen bol waar den waarheid in geschreven staat als in een boek
U bent er juist op, maar ik vind Uw reaktie wel grappig. Ik trek mij op aan het feit dat mijn werk altijd perfekt gedaan is en dat mijn broers dan geen stress hebben bij het werken, want de ene heeft last van zijn spieren en de andere broer heeft een soort depressie. Maar ik heb niet graag dat men zegt dat "Arbeit frei macht" als men het over verpleging heeft en dus vind ik Uw reaktie heel sociaal en meevoelend. Weet U dat bij het Ardennenoffensief een amerikaanse generaal antwoordde op een vraag van een Duitse generaal of hij zich niet wilde overgeven : Nuts. De Duitse generaal begreep niets van het antwoord maar mijn broer Luc die ondanks zijn ziekte met zijn spieren wist te vertellen dat nuts gek wil zeggen ben ik dankbaar omdat hij tenminste niet gek is : twee op drie met een ziekte aan de spieren worden er depressief van. Ik ben gek maar ik heb er mee leren leven, ik neem er zelfs iets voor en mijn werk is altijd perfekt zodat Luc er geen werk meer aan heeft om het te controleren, ook mijn verkeerslichten zijn altijd van de eerste keer goed. Ik begrijp dus niet goed de reaktie van : Arbeit macht frei als men verplicht moet werken in concentratiekampen want ik voel ook mee met gevangenen en vraag mij soms af of zij gelukkig kunnen zijn in gevangenschap. Maar U , Mr T. bent gezond en wel en dat vind ik het mooie van deze dag, dank U wel mijnheer T. Kusjes van Patrick
gepost op 9 Maart 2007 door Patrick Van Ginderachter
Sorry voor mijn weinig gevoelige reakties op Uw website, ik zal ze dan ook niet meer bezoeken. Ik wens U nog vele fijne reakties op Uw mooie website met vele mooie items die ook de gevoelige snaar raken van mensen die hiervoor ontvankelijk zijn. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Uw onderwerpen over Doel waarbij U deze bevolking een warm hart toedraagt die door omstandigheden met name het bouwen van een koud dok hun woonplaats met alle gevoelens die hierbij gepaard gaan dreigen te moeten verlaten. Dank en nog veel geluk en vooral voorzichtigheid bij het bezoeken van verlaten panden gewenst.
Patrick Van Ginderachter
gepost op 9 Maart 2007 door Patrick Van Ginderachter
Dit is echt mijn laatste reaktie op uw< website.
Volgens Luc komt "Arbeit macht frei" van de concentratiekampen waarbij diegenen die nog konden werken gespaard bleven van de gaskamer. Erg toch he. Hoe lang zal mijn broer Luc nog kunnen werken met zijn spieren ? Bij mij is wetenschap een afleiding van de miserie. Ik zie een impuls als een moment van een kracht, zoals bij de tweede wet van Newton waarbij een kracht de massa maal de versnelling is. Ik vertaal dat dan naar een psychologische impuls zoals bij het eten waarbij ik denk dat daar ook een moment of een psychologische invloed is die blijft nazinderen. Een impuls wordt dan een stimulus. Ik heb echt deze afleiding van de realiteit nodig, een soort opgewekte hallucinatie, om de realiteit aan te kunnen. het is een soort sprookjeswereld om niet te moeten kijken op de spierziekte van mijn ene broer en de depressie van mijn andere broer maar het zal wel niet gezond zijn. ik weet dat sommige schrijvers iets van zich afschrijven, is dat dan ook een vlucht uit de realiteit ? Ik weet het niet maar dat dit wel mijn laatste mail is.
doei,
Patrick
gepost op 9 Maart 2007 door Patrick Van Ginderachter
Reacties
Erg luguber, heeft iets van "Arbeid macht frei".
Toch bewonder ik de manier waarop je dit beeld gevat hebt.
beste,
En nu een slimme reaktie. Toen ik klein was speelde ik vaak toneel met mijzelf, ik verbeelde mij dan dat ik dood was. Waarom, men wordt zo vaak geconfronteerd met de dood, ook als men klein is, dat men er zich graag een voorstelling van wil maken, en wie kan het zich beter voorstellen dan diegene die het zelf ondergaat, vandaar dus mijn toneelvoorstellingetje. men wordt slap, de spieren ontspannen zich en men komt in een rusttoestand, men relaxt compleet want alle andere impulsen die op je afkomen gaat men als overbodig beschouwen omdat die van geen tel meer zijn, in feite is het een in absurdo veronderstellen dat men geboren wordt, daarom is het ook zo rustgevend, men voelt zichzelf in een cocon die alle buitenkomende impulsen als overbodig beschouwen, zoals een kind dat geboren wordt en alle impulsen die op zich afkomen als nieuw en tegelijk onbestaande beschouwd. Eet maar eens nic nacjes tesamen met een appelsien en je zult de babyvoeding weer ervaren als iets nieuws alhoewel men het tegelijk al meegemaakt heeft, dat is het voordeel van kind zijn, ik zou het neo-impulsen willen noemen in vergelijking met een volwassene die opnieuw-impulsen ervaart, behalve als men het natuurlijk naspeelt, hoe diep zitten onze gevoelens. Leo was de levensgenieter van de twee gaston Bergmans en Leo Martin, de golfspeler, maar liet tegelijkertijd de impulsen van het optreden op hem afkomen alsof ze nieuw en onervaren waren, een echte artiest en jazzliefhebber vind ik.
doei,
Patrick boekhouder en boekliefhebber
beste,
Mijn broer Luc den ingenieur zegt dat mijn uitleg nogal verward is, ik concludeer daaruit nogal asociaal. Maar ik ben best sociaal, zo heb ik zondag nog met de flikken in gent geklapt die in hun combi een kaartje aan het leggen waren op hun plastieken schild nota bene. Ik toonde hen mijn t shirt die ik gekocht had op het congres van het vlaams belang waar ik zonder partijkaart zo maar binnen mocht en zei hen alle vooruit, waarop ze me zegden dat de Vooruit ergens anders lag, hah ha . Ik wil alles meegemaakt hebben en de flikken zijn ook sociaal. Ik zou ook meegekaart hebben maar ze hadden al een vierde man of vrouw. Ze stelden mij voor om met de motor van de flikken mee te rijden maar daar paste ik voor omdat mijn broer in de cinema zat, ik ben best gaga maar zo gaga niet dat ik met de flikken meerijd al maak ik dan ook verkeerslichten, van die mobieltjes. Ik wil maar zeggen, de heer fotograaf breekt ook in voor zijn foto's, je kunt dan zeggen , hebben die foto's dan een waarde ? ja dus, want het is amusement en daar mogen ze best ook een prijs op plakken zeg ik dan als boekhouder. Mijn overgrootvader was duivensjapper (duivenmelker zoals ze in Brabant zeggen) en amuseerde zich daarmee, wel daar wordt ook op gegokt, kost dat dan geen geld misschien ? Moesten ze mij een frank vragen per keer dat ik deze website bezoek zou ik dat met graagte doen. Veel dank
Patrick den geflipten of nog beter den paranormalen dat vind ik nog beter, nen glazen bol waar den waarheid in geschreven staat als in een boek
Patrick, slimme reaCtie???
Eerder rijp voor de psychiatrie zou ik zeggen. Nutcase!
beste Mr T.
U bent er juist op, maar ik vind Uw reaktie wel grappig. Ik trek mij op aan het feit dat mijn werk altijd perfekt gedaan is en dat mijn broers dan geen stress hebben bij het werken, want de ene heeft last van zijn spieren en de andere broer heeft een soort depressie. Maar ik heb niet graag dat men zegt dat "Arbeit frei macht" als men het over verpleging heeft en dus vind ik Uw reaktie heel sociaal en meevoelend. Weet U dat bij het Ardennenoffensief een amerikaanse generaal antwoordde op een vraag van een Duitse generaal of hij zich niet wilde overgeven : Nuts. De Duitse generaal begreep niets van het antwoord maar mijn broer Luc die ondanks zijn ziekte met zijn spieren wist te vertellen dat nuts gek wil zeggen ben ik dankbaar omdat hij tenminste niet gek is : twee op drie met een ziekte aan de spieren worden er depressief van. Ik ben gek maar ik heb er mee leren leven, ik neem er zelfs iets voor en mijn werk is altijd perfekt zodat Luc er geen werk meer aan heeft om het te controleren, ook mijn verkeerslichten zijn altijd van de eerste keer goed. Ik begrijp dus niet goed de reaktie van : Arbeit macht frei als men verplicht moet werken in concentratiekampen want ik voel ook mee met gevangenen en vraag mij soms af of zij gelukkig kunnen zijn in gevangenschap. Maar U , Mr T. bent gezond en wel en dat vind ik het mooie van deze dag, dank U wel mijnheer T. Kusjes van Patrick
Beste Mr Hullabaloo,
Sorry voor mijn weinig gevoelige reakties op Uw website, ik zal ze dan ook niet meer bezoeken. Ik wens U nog vele fijne reakties op Uw mooie website met vele mooie items die ook de gevoelige snaar raken van mensen die hiervoor ontvankelijk zijn. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Uw onderwerpen over Doel waarbij U deze bevolking een warm hart toedraagt die door omstandigheden met name het bouwen van een koud dok hun woonplaats met alle gevoelens die hierbij gepaard gaan dreigen te moeten verlaten. Dank en nog veel geluk en vooral voorzichtigheid bij het bezoeken van verlaten panden gewenst.
Patrick Van Ginderachter
beste Mr Hullabaloo,
Dit is echt mijn laatste reaktie op uw< website.
Volgens Luc komt "Arbeit macht frei" van de concentratiekampen waarbij diegenen die nog konden werken gespaard bleven van de gaskamer. Erg toch he. Hoe lang zal mijn broer Luc nog kunnen werken met zijn spieren ? Bij mij is wetenschap een afleiding van de miserie. Ik zie een impuls als een moment van een kracht, zoals bij de tweede wet van Newton waarbij een kracht de massa maal de versnelling is. Ik vertaal dat dan naar een psychologische impuls zoals bij het eten waarbij ik denk dat daar ook een moment of een psychologische invloed is die blijft nazinderen. Een impuls wordt dan een stimulus. Ik heb echt deze afleiding van de realiteit nodig, een soort opgewekte hallucinatie, om de realiteit aan te kunnen. het is een soort sprookjeswereld om niet te moeten kijken op de spierziekte van mijn ene broer en de depressie van mijn andere broer maar het zal wel niet gezond zijn. ik weet dat sommige schrijvers iets van zich afschrijven, is dat dan ook een vlucht uit de realiteit ? Ik weet het niet maar dat dit wel mijn laatste mail is.
doei,
Patrick
Heeft iets weg van een martelkamer...
Zonder Fantasy heeft er wellicht niks kunnen bestaan in deze wereld...