Als mens trachten we greep te krijgen op de dingen om ons heen. De leraar filosofie trachtte het zo uit te leggen : wat zegt ons een spons, hoe kunnen we er greep op krijgen ? Ik denk dat men in de schilderkunst door het kubisme hier een ontwoord op gaf, er zijn verschillende vlakken aan een spons en doro de verschillende vlakken in een vlak aan te geven krijgen we beter greep op dit ding. In het kubisme noemt men dit het meetkundig perspectief. Hierbij komen we bij de wiskunde. Een integraal is de oppervlak onder een grafiek, de totale verandering van een gegeven grtootheid als voor elk moment de verandering per tijdseenheid gegeven is of het berekenen van de massa van een grootheid , sorry een voorwerp als de dichtheid op elk punt gegeven is. Zo kan mijn inziens een stroom ook berekend worden als de integraal van de spanning die verandert op elk moment van een gegeven weerstand. We trachten dus via de wiskunde greep op zaken te krijgen. Zo weten we dat het geschatte grootte van het heelal 10 tot de tweeenveertigste macht maal groter is dan het kleinste gekende onderdeel van een stof : een elektron rond de kern van een atoom of een quark. Maar begrijpen we daardoor het heelal beter ? Ik betwijfel het of is deze twijfel weer een onderdeel van ons denken en trachten er greep op te krijgen ? Ik heb ooit eens voor zieke kinderen in een speleotheek vrijwillig speelgoed gerepareerd. Er was daar een elektronische vloermat die geluid maakte telkens men op een andere kleur stapte, ik vind dit een samenvatting van het begrijpen : liefde. Of zoals en blind kind eens zei : ik hu het meeste van gekaderde kleuren, zijn fantasie maakte dat hij daar het meeste van hield. Van mij moet het heelal niet bestaan zolang iemand er maar van houdt. Ik zou mijn kleuren ook het liefst inkaderen, vooral blauw.
Reacties
geachte,
Als mens trachten we greep te krijgen op de dingen om ons heen. De leraar filosofie trachtte het zo uit te leggen : wat zegt ons een spons, hoe kunnen we er greep op krijgen ? Ik denk dat men in de schilderkunst door het kubisme hier een ontwoord op gaf, er zijn verschillende vlakken aan een spons en doro de verschillende vlakken in een vlak aan te geven krijgen we beter greep op dit ding. In het kubisme noemt men dit het meetkundig perspectief. Hierbij komen we bij de wiskunde. Een integraal is de oppervlak onder een grafiek, de totale verandering van een gegeven grtootheid als voor elk moment de verandering per tijdseenheid gegeven is of het berekenen van de massa van een grootheid , sorry een voorwerp als de dichtheid op elk punt gegeven is. Zo kan mijn inziens een stroom ook berekend worden als de integraal van de spanning die verandert op elk moment van een gegeven weerstand. We trachten dus via de wiskunde greep op zaken te krijgen. Zo weten we dat het geschatte grootte van het heelal 10 tot de tweeenveertigste macht maal groter is dan het kleinste gekende onderdeel van een stof : een elektron rond de kern van een atoom of een quark. Maar begrijpen we daardoor het heelal beter ? Ik betwijfel het of is deze twijfel weer een onderdeel van ons denken en trachten er greep op te krijgen ? Ik heb ooit eens voor zieke kinderen in een speleotheek vrijwillig speelgoed gerepareerd. Er was daar een elektronische vloermat die geluid maakte telkens men op een andere kleur stapte, ik vind dit een samenvatting van het begrijpen : liefde. Of zoals en blind kind eens zei : ik hu het meeste van gekaderde kleuren, zijn fantasie maakte dat hij daar het meeste van hield. Van mij moet het heelal niet bestaan zolang iemand er maar van houdt. Ik zou mijn kleuren ook het liefst inkaderen, vooral blauw.
GRoetjes,
Patrick
Reageren