Ik herinner mij een boek over Afrika en in Venezuela of zo was er een kerkhof vol met mooie bloemen. En als we dood zijn dan groeit er gras op onze buik. Neen, met eerbied , het is toch mooi dat in die landen er ook in de winter zomerbloemen de kerkhoven versieren. Als ik zou dood zijn dan zou er op mijn graf bloemen moeten groeien als lavendel omdat dat ook goed ruikt. Ik heb er eens op een kerkhof geplant omdat ik bij mij thuis geen plaats meer had om lavendel te zetten en het dan maar op het kerkhof plantte. Tja, soms zijn er mooie beelden in de mens zijn herinnering gegrift. Zo herinner ik mij aan een kapel te Moregem die in verval staat en waar veel mooie trouwkoppeltjes een trouwfoto laten maken een kleine uil. Die zat daar mooi te zijn in een deurnis en onberoerd door mijn aanwezigheid. Ik liet de jonge uil dan ook onberoerd en nam stilletjes afscheid, zoals men bij een dode ook stilletjes afscheid neemt, want hier past ook eerbied. Er staat immers nog op een andere plaats van deze mooie kapel in een betonnen plaat een afschrift van een oude pastoor die nog gediend heeft in die kapel. En weet je dat men in de doodkist van een pastoor een hostie inkapselt ? Van Dale zegt hierover : Een afsluitende laag om iets heen vormen.
en waar er doden zijn moet men evenveel respekt hebben voor de levenden. De auteur van de foto heeft dit goed begrepen. Zelfs een grafschrift , jawel hetgeen geschreven staat van 1860 verdient onze eerbied en achting net zoals een pril leven op deze moeder aarde. Dank voor zoveel liefde en toewijding. En dank dat dit kerkhof mijn naam mag dragen. Ik denk dat de auteur van deze foto ook van gekken zoals ik houd omdat hij van iedereen houdt, waarvoor mijn oprechte dank. Ik ben niet echt gek maar een beetje een buitenbeentje, maar ik vind het best zo zoals een mevrouw van het programma Blokken van Ben, Crabbe een antwoordde op de vraag of ze pillen nam of zo omdat ze niet van voetbal hield, tja men kan niet van alles en iedereen houden, dar heb ik ook begrip voor, of zoals de psycholoog eens zei : je kan beter een vijand hebben dan helemaal niemand , aan een vijand kan je werken.
Tot ziens,
Patrick Van Ginderbachten
Reacties
Geachte,
Ik herinner mij een boek over Afrika en in Venezuela of zo was er een kerkhof vol met mooie bloemen. En als we dood zijn dan groeit er gras op onze buik. Neen, met eerbied , het is toch mooi dat in die landen er ook in de winter zomerbloemen de kerkhoven versieren. Als ik zou dood zijn dan zou er op mijn graf bloemen moeten groeien als lavendel omdat dat ook goed ruikt. Ik heb er eens op een kerkhof geplant omdat ik bij mij thuis geen plaats meer had om lavendel te zetten en het dan maar op het kerkhof plantte. Tja, soms zijn er mooie beelden in de mens zijn herinnering gegrift. Zo herinner ik mij aan een kapel te Moregem die in verval staat en waar veel mooie trouwkoppeltjes een trouwfoto laten maken een kleine uil. Die zat daar mooi te zijn in een deurnis en onberoerd door mijn aanwezigheid. Ik liet de jonge uil dan ook onberoerd en nam stilletjes afscheid, zoals men bij een dode ook stilletjes afscheid neemt, want hier past ook eerbied. Er staat immers nog op een andere plaats van deze mooie kapel in een betonnen plaat een afschrift van een oude pastoor die nog gediend heeft in die kapel. En weet je dat men in de doodkist van een pastoor een hostie inkapselt ? Van Dale zegt hierover : Een afsluitende laag om iets heen vormen.
en waar er doden zijn moet men evenveel respekt hebben voor de levenden. De auteur van de foto heeft dit goed begrepen. Zelfs een grafschrift , jawel hetgeen geschreven staat van 1860 verdient onze eerbied en achting net zoals een pril leven op deze moeder aarde. Dank voor zoveel liefde en toewijding. En dank dat dit kerkhof mijn naam mag dragen. Ik denk dat de auteur van deze foto ook van gekken zoals ik houd omdat hij van iedereen houdt, waarvoor mijn oprechte dank. Ik ben niet echt gek maar een beetje een buitenbeentje, maar ik vind het best zo zoals een mevrouw van het programma Blokken van Ben, Crabbe een antwoordde op de vraag of ze pillen nam of zo omdat ze niet van voetbal hield, tja men kan niet van alles en iedereen houden, dar heb ik ook begrip voor, of zoals de psycholoog eens zei : je kan beter een vijand hebben dan helemaal niemand , aan een vijand kan je werken.
Tot ziens,
Patrick Van Ginderbachten