Artikels
Tussen 1974 en 1976 bouwde de DDR-regering de rijkelijk versierde Palast der Republik, een praalproject aan de Marx-Engels-Platz, dat onderdak gaf aan het Oost-Duitse Parlement, theaterzalen, verschillende restaurants en een bowlinghal. Voor een paar euro kregen de gewone DDR-burgers een meergangenmenu voorgeschoteld. In de grote concertzaal konden tribunes uitgeschoven worden naargelang het aantal verwachte bezoekers.
Het pretpark Spreepark staat anno 2011 al tien jaar stof te vergaren. In 2001 dreigt het faillissement voor het park, waarop eigenaar Norbert Witte doodleuk beslist om een deel van de attracties naar Peru te verhuizen om daar een nieuw park te openen. De schulden stapelen zich nog verder op en Witte probeert schoon schip te maken door een drugsdeal af te sluiten. Maar die loopt dan weer faliekant af voor zijn zoon.
Op de top van de Teufelsberg, een kunstmatige heuvel even buiten het centrum van Berlijn, is het stil. Muisstil. Dat was in de Koude Oorlog wel anders, toen een duizendtal soldaten elk telefoongesprek in een straal van 300 kilometer - van roddel tot staatsgeheim - onderschepten, naarstig noteerden en analyseerden.
Op de top van een heuvel in Overijse, diep verstopt in de Tombeekse bossen, schuilt één van de meest bedreigde architecturale monumenten ter wereld: het sanatorium Joseph Lemaire.
Veertig jaar lang gulpte beton uit de enorme silo's van de betoncentrale van Inter-Beton aan het Handelsdok in Gent, maar begin 2009 stuurde Inter-Beton de fabriek definitief op pensioen, enkele kilometers verderop opende het bedrijf een nieuwe vestiging. De oude centrale had volgens Inter-Beton het einde van zijn levensduur bereikt, en bovendien heeft het stadsontwikkelingsbedrijf van Gent andere plannen met de site.
Het is een ongewoon zicht: wandelaars, fietsers en skaters verzameld op de taxibaan van een luchthaven. Vlakbij de verlaten verkeerstoren zitten mensen te barbecuen. In Berlijn kan het. De historische luchthaven Tempelhof is uitgeroepen tot stadspark.
In maart 1943 gaf het Duitse leger het startschot voor de bouw van de 'Kraftwerk Nordwest', een montage- en lanceerbasis voor V2-raketten in Eperlecques, temidden de bossen. In oktober 1943 moest de bunker en de lanceerinstallatie afgewerkt zijn, met dank aan de duizenden Belgische, Nederlandse en Russische dwangarbeiders, maar de Britse RAF (Royal Air Forces) stak daar een stokje voor nadat ze op luchtfoto's de ongewone bedrijvigheid in de bossen opmerkten.
Het Kunsthaus Tacheles, temidden de joodse wijk aan de Oranienburger Strasse in Berlijn, wordt met sluiting bedreigd. De curator van HSH Nordbank wilde de gebouwen tegen eind juli 2010 helemaal ontruimen en verkopen. Maar zover kwam het nog niet. De mogelijke sluiting lokt veel protest uit en ondertussen heeft ook de Berlijnse Senaat de noodsignalen opgevangen. Ze willen het kunstencentrum redden want het gebouw lokt jaarlijks zo'n 400.000 bezoekers.
In 1847 komt de steenkool- en staalindustrie in het Duitse Ruhrgebied op kruissnelheid, en omdat de industrieel Franz Haniel staal wil produceren, plant hij in 1847 een steenkoolmijn neer die vanaf 1851 de eerste kolen uitspuwt. De Zeche Zollverein is geboren. Begin twintigste eeuw telt de mijn al elf schachten, in 1932 wordt de hele fabriek gemoderniseerd.
Anno 1901 liet August Thyssen een staalfabriek met hoogoven, de Rheinische Stahlwerke zu Meiderich bei Ruhrort, optrekken in het Duitse Duisburg. In 84 jaar produceerden de vijf hoogovens 37 miljoen ton staal, maar daarna ging het bergaf: de fabriek werd uiteindelijk in 1985 wegens overcapaciteit op de Europese staalmarkt gesloten.
In 1936 organiseerde het Duitse naziregime de Olympische Spelen. Daarvoor bouwde de Wehrmacht, het Duitse leger, een Olympisch dorp op het militaire terrein van Döberitzer, waar zo'n vierduizend (mannelijke) atleten uit 50 verschillende landen zich nestelden tijdens de Spelen. Het plaatsje ligt op amper 15 kilometer van het Olympisch stadion en er was een goeie verbinding met de nabijgelegen legerkazerne in Döberitzer.