Artikels op hullabaloo.be

Spreepark, van sprookje tot drugsdeal

hullabaloo — Sun, 04 Dec 2011 11:08:05 +0000

Het pretpark Spreepark staat anno 2011 al tien jaar stof te vergaren. In 2001 dreigt het faillissement voor het park, waarop eigenaar Norbert Witte doodleuk beslist om een deel van de attracties naar Peru te verhuizen om daar een nieuw park te openen. De schulden stapelen zich nog verder op en Witte probeert schoon schip te maken door een drugsdeal af te sluiten. Maar die loopt dan weer faliekant af voor zijn zoon.

Maar voor het ontstaan van het pretpark moeten we terugkeren naar de festiviteiten voor het twintigjarig bestaan van de DDR. Naar aanleiding van die verjaardag opent de communistische regering op 4 oktober 1969 het VEB Kulturpark Berlin in het noorden van Plänterwald vlakbij de rivier de Spree. In zeven maanden trekt de regering het park op en importeert daarvoor ook attracties uit westerse landen. Hoofdattractie is een veertig meter hoog reuzenrad waarop 216 mensen van een zicht op Berlijn kunnen genieten.

lees verder

Het zwijgzame radarstation

jeinout — Thu, 09 Jun 2011 18:18:16 +0000

Ontdek de verschillende
locaties op het domein

Sluiten

Heuvel

Het radarstation ligt op de top van Teufelsberg, een kunstmatige heuvel uit puin die in de stad overbleef na de Tweede Wereldoorlog.

Panorama

In dit gebouw noteerden analisten alle gesprekken. Een wand is van het gebouw losgekomen en geeft nu een breed panorama op het omliggende Grunewald en de stad Berlijn.

Dak

De witte bollen - gemaakt uit staal en plastiek - camoufleerden een radarinstallatie waarvan we tot vandaag de precieze technische capaciteit niet kennen.

Radartoren

Vernietiger

Aan de andere kant van de hoofdingang was de in- en uitgang voor het dienstpersoneel.

Interieur

In 1992 verlaten de laatste soldaten de basis. Wat rest zijn talloze kilometers kabels, ooit netjes weggestopt in valse vloeren en plafonds.

Interieur

In 1992 verlaten de laatste soldaten de basis. Wat rest zijn talloze kilometers kabels, ooit netjes weggestopt in valse vloeren en plafonds.

Parkeerplaats

Hier en daar liggen op het terrein hoopjes puin.

Refter

De refter van de Amerikaanse en Britse soldaten was het enige gebouw met ramen.

Trappenhuis

Op verschillende muren van het gebouw zijn afbeeldingen van dictator Saddam Hoessein gespoten.

Radargebouw

Britse antenne

Fitness & casino

Documentvernietiger

Zoekradar

Proeftoren

Refter & keuken

Ingang

Britse inlichtingendienst

Hoofdgebouw voor Amerikaanse
en Britse inlichtingendiensten

Elektriciteit & verwarming

Op de top van de Teufelsberg, een kunstmatige heuvel even buiten het centrum van Berlijn, is het stil. Muisstil. Dat was in de Koude Oorlog wel anders, toen een duizendtal soldaten elk telefoongesprek in een straal van 300 kilometer - van roddel tot staatsgeheim - onderschepten, naarstig noteerden en analyseerden.

'Berlijn is de testikel van het Westen. Steeds als ik het Westen wil laten gillen, knijp ik in Berlijn.' Deze uitspraak van Nikita Chroesjtsjov, de premier van de Sovjet-Unie, windt er geen doekjes om: de spanning tussen het Oosten en het Westen is in het begin van de jaren 60 te snijden. Berlijn ligt aan het front van deze Koude Oorlog.

lees verder

Het vergeten sanatorium

jeinout — Sun, 09 Jan 2011 11:41:55 +0000

Onkruid, vandalisme, brandstichtingen,... Het voormalige tbc-ziekenhuis kende ooit betere tijden.

Verken het gebouw van de kelderverdieping tot het dakterras, van hoe het oorspronkelijk is ontworpen tot hoe erbarmelijk het er vandaag bijligt.

Ontdek een verdieping:
Kelder & ingang
Galerijen & eerste verdieping
Patiëntenkamers
Ziekenboeg voor de zwaar zieken
Dakverdieping

Sluiten

Dienstingang

Aan de andere kant van de hoofdingang was de in- en uitgang voor het dienstpersoneel.

Sluiten

Hoofdingang

De inkomhal is luxueus: een wit-zwarte marmeren vloer en een spiegelwand verwelkomen bezoekers met de nodige grandeur.

Sluiten

Trappen

Een indrukwekkend trappenysteem moet het verkeer van patiënten en bezoekers scheiden. Enkel in de spreekkamer en de feestzaal zijn bezoekers welkom, zodat de kans op besmetting minimaal bleef.

Sluiten

Verplegend personeel

Kamers en ontspanningsruimtes van de twaalf inwonende verpleegsters.

Sluiten

Feestzaal

Ook ontspanning kreeg een plaats in het sanatorium met een bibliotheek, een leeszaal en een kleine speelzaal. De feestzaal was er niet enkel voor de patiënten maar ook voor buitenstaanders. Het sanatorium was dan ook een paradepaardje van de 'Prévoyance Sociale', de socialistische verzekeringsmaatschappij.

Sluiten

Kuurgalerijen

In een lange gang, over de volledige lengte van het gebouw, staan ligstoelen voor de patiënten.

Sluiten

Buitengevel

Voor het eerst in België wordt op grote schaal de buitengevel bekleed met keramische tegels. Geen onverdeeld succes, want al vlug kwamen op sommige plaatsen de tegels los.

Sluiten

Sanitaire ruimte

Sluiten

Uithangbord

Op het dak staat in statige, rode letters ‘Prévoyance Sociale’. Het bord is wijd in de omgeving te zien. De lichtgevende letters werden door vandalen van het dak losgemaakt en naar beneden geworpen.

Sluiten

Ziekenkamers

De patiëntenkamers zijn verdeeld over drie verdiepingen. Er zijn kamers van drie bedden en kamers met één bed. Elke kamer is voorzien van een lavabo. In de scheidingsmuur tussen kamer en gang is over de hele breedte van de gang een kast ingewerkt, waardoor je de kast via beide zijden kan openen. Op die manier hoeft een patiënt overdag niet op de kamer als hij spullen wil nemen. Dat vergemakkelijkt het toezicht voor de verpleegsters.

Sluiten

Trappenhal

Sluiten

Speelzaal

TrappenhalBekijk foto

HoofdingangBekijk foto

TrappenBekijk foto

Trappenhal

FeestzaalBekijk foto

Verblijf verplegend personeelLees meer

Dienstingang Bekijk foto

Bibliotheek

Speelzaal

Dakterras

Salon

Refter

Kantoor

Keuken

SpeelzaalBekijk foto

KuurgalerijenBekijk foto

BuitengevelBekijk foto

Sanitaire ruimteBekijk foto

PatiëntenkamersIn het sanatorium is er alles samen plaats voor 152 patiënten. Bekijk foto

Kuurterrassen

Ontspanningsruimte

Refter

Ziekenkamer

Pergola

UithangbordBekijk foto

Dakterras

Schaal: 2 meter
Vereenvoudigde weergave

Op de top van een heuvel in Overijse, diep verstopt in de Tombeekse bossen, schuilt één van de meest bedreigde architecturale monumenten ter wereld: het sanatorium Joseph Lemaire.

De foto's laten er geen twijfel over bestaan: wat ooit een paleis was, is een betonnen ruïne geworden. Maar hoe is het zo ver kunnen komen? Waarom ligt een monument te verkommeren?

lees verder

Oude betonfabriek wordt evenementenpark

hullabaloo — Sat, 25 Sep 2010 12:01:53 +0000

Veertig jaar lang gulpte beton uit de enorme silo's van de betoncentrale van Inter-Beton aan het Handelsdok in Gent, maar begin 2009 stuurde Inter-Beton de fabriek definitief op pensioen, enkele kilometers verderop opende het bedrijf een nieuwe vestiging. De oude centrale had volgens Inter-Beton het einde van zijn levensduur bereikt, en bovendien heeft het stadsontwikkelingsbedrijf van Gent andere plannen met de site.

De betoncentrale ziet wellicht na de Tweede Wereldoorlog het levenslicht, schrijft de website Architectuur in Gent. Het bouwwerk, dat modernistische trekjes heeft, wordt tot 2009 gebruikt door Inter-beton, dat er beton produceert. Nadien nemen krakers hun intrek in de kantoren. Graffitikunstenaar Roa overdekt de hele site ondertussen met een indrukwekkend laagje dierengraffiti.

lees verder

Picknicken op de landingsbaan van Tempelhof

jeinout — Fri, 30 Jul 2010 08:53:36 +0000

Het is een ongewoon zicht: wandelaars, fietsers en skaters verzameld op de taxibaan van een luchthaven. Vlakbij de verlaten verkeerstoren zitten mensen te barbecuen. In Berlijn kan het. De historische luchthaven Tempelhof is uitgeroepen tot stadspark.

Met lange stroken beton, uitgestrekte grasvlaktes en gele wegwijzers die de landingsbaan aangeven is alles nog zoals op 30 oktober 2008 toen het laatste toestel vanop Tempelhof opsteeg.

Te korte landingsbanen, geluidshinder voor de omwonenden en teruglopende inkomsten zorgden ervoor dat de 'de moeder van alle luchthavens' de deuren moest sluiten. Zoals veel gebouwen in Berlijn, kende ook Tempelhof Flughafen een turbulent verleden.

lees verder

De mislukte lanceerbasis van Eperlecques

hullabaloo — Mon, 26 Jul 2010 19:21:55 +0000

In maart 1943 gaf het Duitse leger het startschot voor de bouw van de 'Kraftwerk Nordwest', een montage- en lanceerbasis voor V2-raketten in Eperlecques, temidden de bossen. In oktober 1943 moest de bunker en de lanceerinstallatie afgewerkt zijn, met dank aan de duizenden Belgische, Nederlandse en Russische dwangarbeiders, maar de Britse RAF (Royal Air Forces) stak daar een stokje voor nadat ze op luchtfoto's de ongewone bedrijvigheid in de bossen opmerkten.

In augustus wordt het gebouw voor de eerste keer bestookt door Britse gevechtsvliegtuigen. De noordelijke kant van de bunker, waar de onderdelen van de V2-raketten via ondergrondse sporen uit Saint-Omer en Calais zouden aangevoerd worden, raakte daarbij zwaar beschadigd. Het bombardement maakte meteen duidelijk dat het bouwsel door zijn kwetsbare ligging niet echt geschikt was om V2-raketten te monteren en te lanceren.

lees verder

Tacheles met sluiting bedreigd

hullabaloo — Sat, 17 Jul 2010 16:08:39 +0000

Het Kunsthaus Tacheles, temidden de joodse wijk aan de Oranienburger Strasse in Berlijn, wordt met sluiting bedreigd. De curator van HSH Nordbank wilde de gebouwen tegen eind juli 2010 helemaal ontruimen en verkopen. Maar zover kwam het nog niet. De mogelijke sluiting lokt veel protest uit en ondertussen heeft ook de Berlijnse Senaat de noodsignalen opgevangen. Ze willen het kunstencentrum redden want het gebouw lokt jaarlijks zo'n 400.000 bezoekers.

Tacheles opende in 1909 de deuren als het warenhuis Friedrichstraßenpassage, in 1928 trok AEG de gebouwen in om er haar producten voor te stellen en klanten te helpen. Midden jaren dertig zwaaiden leden van de Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei er de plak en in 1941 trok het centraal bestuur van de SS erin.

lees verder

De Eiffeltoren van het Ruhrgebied

hullabaloo — Thu, 15 Jul 2010 18:31:02 +0000

In 1847 komt de steenkool- en staalindustrie in het Duitse Ruhrgebied op kruissnelheid, en omdat de industrieel Franz Haniel staal wil produceren, plant hij in 1847 een steenkoolmijn neer die vanaf 1851 de eerste kolen uitspuwt. De Zeche Zollverein is geboren. Begin twintigste eeuw telt de mijn al elf schachten, in 1932 wordt de hele fabriek gemoderniseerd.

Ook Schacht XII, een van de blikvangers van het cultuurjaar in het Ruhrgebied, krijgt in dat jaar vorm op de tekentafel van architecten Fritz Schupp en Martin Kremmer. Onder de stalen constructie in Bauhausstijl, gaapt een schacht van meer dan 1000 meter diepte. Met de opening van de nieuwe schacht werd Zeche Zollverein de grootste steenkooldelver van het Ruhrgebied: de fabriek stelde in die periode 6.900 mensen te werk. Uit Schacht XII alleen al werd dagelijks 12.000 ton kolen gehaald.

lees verder

Staalfabriek wordt Landschaftspark Duisburg

hullabaloo — Sat, 10 Jul 2010 14:41:21 +0000

Anno 1901 liet August Thyssen een staalfabriek met hoogoven, de Rheinische Stahlwerke zu Meiderich bei Ruhrort, optrekken in het Duitse Duisburg. In 84 jaar produceerden de vijf hoogovens 37 miljoen ton staal, maar daarna ging het bergaf: de fabriek werd uiteindelijk in 1985 wegens overcapaciteit op de Europese staalmarkt gesloten.

Met dank aan de storm van protest van de buurtbewoners, staat de hele installatie nog overeind. De stad Duisburg kocht het 200 hectare grote terrein over voor een symbolische euro en liet landschapsarchitect Peter Latz erop los, die een park aanlegde voor toeristen, fietsers en wandelaars. In 1994 zwaaide het Landschaftspark Duisburg-Nord de deuren open voor bezoekers.

lees verder

Het vergeten Olympisch dorp

hullabaloo — Sun, 04 Jul 2010 09:49:44 +0000

In 1936 organiseerde het Duitse naziregime de Olympische Spelen. Daarvoor bouwde de Wehrmacht, het Duitse leger, een Olympisch dorp op het militaire terrein van Döberitzer, waar zo'n vierduizend (mannelijke) atleten uit 50 verschillende landen zich nestelden tijdens de Spelen. Het plaatsje ligt op amper 15 kilometer van het Olympisch stadion en er was een goeie verbinding met de nabijgelegen legerkazerne in Döberitzer.

Het Olympisch dorp bestond uit zo'n 140 woonblokken, die allemaal de naam droegen van een Duitse stad, een turnzaal, een zwembad en Finse sauna, oefenterreinen, een bioscoop, ziekenhuis en een groot restaurant: het Speisehaus der Nationen, een ellipsvormig gebouw waarvan alle ramen vakkundig zijn dichtgetimmerd, waar de atleten aan tafel schoven in een van de 38 eetzalen. Nadien deed het bouwwerk dienst als ziekenhuis.

lees verder