Staalfabriek wordt Landschaftspark Duisburg

Met dank aan de storm van protest van de buurtbewoners, staat de hele installatie nog overeind. De stad Duisburg kocht het 200 hectare grote terrein over voor een symbolische euro en liet landschapsarchitect Peter Latz erop los, die een park aanlegde voor toeristen, fietsers en wandelaars. In 1994 zwaaide het Landschaftspark Duisburg-Nord de deuren open voor bezoekers.

Je kan nog de drie hoogovens zien, de overige twee zijn in 1968 en 1970 platgegooid. De recentst gebouwde hoogoven, die sinds 1973 operationeel was, kan je zelfs beklimmen. Vanop 70 meter hoogte heb je een fraai overzicht over het Ruhrgebied en Duisburg. Op 4 april 1985 spuugde die het laatste staal uit, waarna hij nog enkele jaren tevergeefs bedrijfsklaar werd gehouden.

Krokodil

Daarnaast kan je langs de wandelen langs de verschillende zuiveringsinstallaties, de 'Krokodil', een enorme kraan om de cokes te transporteren, en de gasometer -waar je overigens in kan duiken. De Deutsche Alpenverei gebruikt de cokesbunkers als klimmuren.

Op de heraanleg volgde ook kritiek: zo wordt er met geen woord gerept over de joodse gevangenen die hier tijdens het naziregime verplicht werden staal te produceren, schrijft George Hargreaves, auteur van 'Large Parks: A Designer’s Perspective'. Veel dwangarbeiders overleefden de helse omstandigheden in de fabriek niet. Uiteraard raakten ook delen van de fabriek zwaar beschadigd tijdens de bombardementen op het Ruhrgebied, in de jaren vijftig volgde de heropbouw.

Het Landschaftspark vormt een van de blikvangers van het Ruhrgebied, dat in 2010 culturele hoofdstad is van Europa. Het park is de klok rond open en 's nachts spectaculair verlicht met een lichtinstallatie van Jonathan Park. De toegang is gratis.