Kokerei Zollverein

Op bezoek in de Duitse cokesfabriek Zollverein

In 1993 is de cokesfabriek "Kokerei Zollverein" al aan het einde van zijn Latijn: de staalcrisis van de jaren '90 doet de vraag naar cokes wegsmelten.

26 mei 2017

Delen op Facebook Delen op Twitter

Nochtans begint de productie er pas in 1961. Het ontwerp komt van de tekentafel van architect Fritz Schupp, die eerder ook al de vlakbij gelegen schachtgebouwen van de steenkoolmijn Zollverein tekende.

Uitbreiding

Van bij het begin telt de cokesfabriek al 192 ovens, in 1973 breidt de capaciteit uit tot 304 ovens.

De ovens verhitten steenkool, waardoor het gas eruit ontsnapt en je cokes overhoudt.

Die cokes verdwijnen in hoogovens voor de productie van staal. De Kokerei Zollverein produceerde dagelijks 8.000 ton cokes.

Na de sluiting in 1993 circuleren er plannen om de fabriek van de hand te doen aan China, maar het idee loopt al snel op de klippen.

Toeristische herbestemming

In plaats van de fabriek plat te walsen, het lot waaraan de cokesfabriek van Zeebrugge niet kon ontsnappen, krijgt de Kokerei Zollverein een toeristische invulling.

Schaatsbaan

Nu kan je 's winters langs de zes meter hoge ovens van de cokesfabriek schaatsen, op het reuzenrad klimmen of een duik nemen in het zwembad.

De inspanningen worden in 2002 bekroond, wanneer de UNESCO de Kokerei en de Zeche Zollverein op de lijst van werelderfgoed inschrijft.

Delen op Facebook Delen op Twitter

In de kijker

Spreepark: leegstaand pretpark in Berlijn

Gent: het Manchester van het vasteland

Seininrichting met kabels en katrollen

Sporen van de oude Vennbahn

Steenkoolmijn Prosper Haniel in het Ruhrgebied

Het einde van de mijnbouw in het Ruhrgebied

Boek Verdwijnend België

Ontdek "Verdwijnend België": een ode aan 50 vergeten plaatsen

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Ontvang alle updates in je mailbox: schrijf je in voor de nieuwsbrief

© 2003-2019 hullabaloo.be