Muurschildering in een oud lokaal van de steenkoolmijn.

Tower Colliery

David tegen Goliath in Wales

Oud-mijnwerker Glyn Roberts neemt ons mee op sleeptouw door Tower Colliery, de steenkoolmijn waar hij sinds de jaren '60 werkte. Hij zag de ene na de andere mijn sluiten in Zuid-Wales en in 1994 luidden ook de doodsklokken boven Tower Colliery.

21 januari 2017

Delen op Facebook Delen op Twitter

Op dat moment was Tower Colliery, door de kaalslag van de Britse premier Margaret Thatcher in de jaren '80, de laatste nog actieve mijn van Zuid-Wales.

British coal besloot op 23 april 1994 dat het welletjes was geweest: Tower Colliery moest sluiten wegens "niet meer economisch".

Tower Colliery

Groot-Brittannië

Tower Colliery

Londen

Heropend

De mijnwerkers, onder leiding van vakbondsman Tyrone O'Sullivan, pikten de sluiting niet en sloegen terug: ze namen het heft in eigen handen en kochten de mijn over: "We were ordinary men, we wanted jobs, we bought a pit."

239 mijnwerkers schraapten elk 8.000 pond bij elkaar om de 2 miljoen pond te kunnen ophoesten. De wielen boven de schachtbok uit de jaren '30 draaiden begin 1995 terug.

Experts waarschuwden dat hun plannen faliekant zouden aflopen en dat er te weinig steenkool in de grond zat. Ze kregen ongelijk. Jaar na jaar boekte de mijn winst.

Goudmijn

Met hun succesverhaal haalden de kompels de voorpagina's. "People power that empowered Wales", "The coalmine that became a goldmine",...  Er werd net geen operastuk aan opgedragen.

Tower Colliery sloot uiteindelijk 13 jaar later, op 25 januari 2008. Niet om economische redenen, maar omdat alle steenkoollagen uitgeput waren.

Triomftocht

De sluiting werd met een triomfantelijke optocht gevierd en sijpelde zelfs tot in onze contreien door, met de blogpost "Het succes van een mijnsluiting" door de VRT-correspondente Lia Van Bekhoven.

Na de sluiting

De sluiting in 2008 betekende niet dat de 300 medewerkers van Tower Colliery moesten stempelen. Veel mijnwerkers konden terecht in de bovengrondse site vlakbij, waar tot 2018 nog 6 miljoen ton steenkool voor het grijpen lag.

Delen van de opbrengst investeerde Tower Regeneration via een fonds in projecten in de buurgemeenten. Omwonenden die protesteerden tegen de ontginning kregen lik op stuk: "Lelijk was dit stuk land toch al".

De gebouwen van Tower Colliery takelen intussen af en krijgen ongewenste bezoekers over de vloer. De kabels tussen de schachttoren en het ophaalgebouw zijn verwijderd omdat ze als deathride gebruikt werden.

Vage plannen

Oud-mijnwerker Glyn Roberts blijft verknocht aan zijn mijn. Hij houdt er nu een oogje in het zeil en leidt er toeristen rond die zelfs uit Japan komen.

Er liggen vage plannen op tafel voor een herbestemming, met aandacht voor het industrieel verleden van de locatie.

Tower Colliery heeft zijn geschiedenis mee: het is de oudste, actieve ondergrondse mijn van het Verenigd Koninkrijk en mogelijk ter wereld.

De naam ervan duikt voor het eerst op in 1864, weet professor Hywel Francil in "The Tower Story". Op haar hoogtepunt werken er 2.000 mensen (en 500 paarden).

Delen op Facebook Delen op Twitter

Meer artikels over

In de kijker

Stem op de VVIA voor de European Heritage Award

Stad Gent wil betoncentrale weg

Uitgestippelde wandelingen in Berlijn

Verken Berlijn met deze 5 uitgestippelde routes

Boek Verdwijnend België

Ontdek "Verdwijnend België": een ode aan 50 vergeten plaatsen

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Ontvang alle updates in je mailbox: schrijf je in voor de nieuwsbrief

Racen in het Ruhrgebied

© 2003-2019 hullabaloo.be